"دلتنگی های آدمی را باد ترانه ای می خواند

               رویاهایش را آسمان پر ستاره نادیده می گیرد

و هر دانه ی برفی به اشکی نریخته می ماند.

سکوت سرشار از سخنان ناگفته است ،

 از حرکات ناکرده ،

اعتراف به عشق های نهان

 و شگفتی های بر زبان نیامده

در این سکوت حقیقت ما نهفته است

"حقیقت تو و من"


احمدشاملو